Zo langzamerhand kennen veel mensen het woord, hebben er een cursus in gedaan of een boek over gelezen. En dan….
Dan komt het doen, het toepassen van het geleerde. Bij de een gaat dat heel gemakkelijk, maar bij velen verandert er in de praktijk niets.
De (vaak bekende) valkuilen worden bezocht: uitstellen van werk waar je tegenop ziet, een perfect product willen afleveren, of onvoldoende discipline wat betreft het afhandelen van de e-mail, surfen op het web of bijkletsen met collega’s.
Hoe zorg je ervoor dat je tóch de discipline opbrengt om de regels van time management in de praktijk toe te gaan passen?
Discipline is gemakkelijker als je gemotiveerd bent. Wat zijn je beweegredenen om aan time management te willen doen? Hoe belangrijk is dat voor je?
Van een andere kant bekeken: hoe kun je het aantrekkelijk maken voor jezelf om de time management regels toe te gaan passen?
Je zou kunnen beginnen met te onderzoeken waarom je huidige manier van werken zo aantrekkelijk is (bv ik ben het zo gewend, ik hoef er niet over na te denken, eigenlijk is het een soort luiheid). Vervolgens ga je heel rationeel kijken naar de ‘geldigheid’ van die reden(en). Waarschijnlijk ontdek je dat ze helemaal niet zo geldig zijn.
De kunst is om je nieuwe aanpak zo aantrekkelijk mogelijk te maken, en het liefst ook met emotionele ‘argumenten’, aangezien die gemakkelijker blijven hangen (bv het is lekker om werk op tijd af te hebben, om aan één stuk door ergens aan te werken). Zorg dat het je een beter gevoel geeft, en de kans dat je het blijft doen is een stuk groter.
Wat verder helpt is je te realiseren dat je iedere keer opnieuw kunt beginnen met je gewenste gedrag. Het maakt dan niet uit als je weer terugvalt in je oude gedrag: zodra je het merkt bedenk je je weer waarom je het nieuwe wilde en begin je daar weer mee.
Heb geduld met jezelf, houd vol, en na verloop van tijd zul je merken dat je nieuwe gedrag gewoon wordt.
Ik ben benieuwd naar je ervaringen, en als je er vragen over hebt: stel ze gerust!
, we toch nog steeds een interessante soort zijn om rond te hebben lopen.
